Waar zet je de QR-code neer op je bruiloft? 12 plekken die gasten echt zien
Een code die niemand scant is geen technisch probleem maar een plaatsingsprobleem. Het gaat niet om opvallen, het gaat om het moment waarop een gast zijn telefoon toch al vast heeft. Twaalf plekken waar dat moment zich voordoet, met per plek waarom hij werkt, wanneer niet, en hoe groot je hem print.
het korte antwoord
Op elke tafel één kaartje, rechtop, op armlengte van iemand die zit. Dat is de plek waar gasten hun telefoon toch al vasthebben en even niets te doen hebben. De andere elf plekken zijn aanvulling: de bar voor na twaalven, de spiegel op het toilet omdat iedereen daar een keer alleen is, de garderobe voor bij het weggaan, en de ceremoniemeester die het één keer hardop zegt. Eén groot bord bij de ingang is de plek die het minst oplevert.
1. Op elke tafel
Dit is de plek die het werk doet, en als je maar één plek kiest is het deze. Twee uur na binnenkomst zit je gast te wachten op het hoofdgerecht met zijn telefoon naast zijn bord. Dat is het moment waarop hij vijf seconden over heeft, en op dat moment moet de code binnen armlengte liggen. Niet bij de deur, niet op een bord aan de muur, maar tussen het zout en de wijn.
Waarom rechtop en niet plat: een kaartje dat plat ligt verdwijnt binnen tien minuten onder een servet. Zet hem in een houten of kartonnen standaardje, of vouw hem tot een tentkaartje. Eén per ronde tafel van acht is genoeg; bij een lange tafel van twintig zet je er om de zes stoelen één, want niemand geeft een kaartje door.
Formaat: aan tafel lees je de code op ongeveer 30 centimeter, en de vuistregel bij drukwerk is tien op één, dus de code is minstens een tiende van de leesafstand. 3 centimeter is de ondergrens, 4 tot 5 centimeter leest een stuk prettiger. Wat er naast de code staat bepaalt of iemand het doet: de zinnen die werken staan in een apart stuk. Werkt niet: bij een staande receptie zonder tafels, dan verschuift alles naar de bar.
2. Bij de ontvangst of de garderobe
Bij binnenkomst heeft je gast een jas, een cadeau en een gesprek. Een bord met een code registreert hij en vergeet hij meteen weer, dus bij de ontvangst werkt de code als aankondiging en niet als plek waar iemand hem scant. Houd de tekst kort: welkom, houd straks je camera hierop, dan zie je vanavond alle foto's terug.
De garderobe is een andere zaak, en dan vooral bij het weggaan. Dat is precies het moment waarop iemand denkt dat hij foto's heeft gemaakt en niets anders te doen heeft dan wachten op zijn jas. Eén kaartje bij de kapstok, op ooghoogte, haalt de eerste uploads van de nacht binnen. Hang hem aan de kant waar mensen staan te wachten, niet achter degene die de jassen aangeeft.
Formaat: bij de garderobe staat iemand op een halve meter, dus 5 tot 6 centimeter. Bij de ontvangst mag het een bord van A4 zijn met de code op 10 centimeter, want daar lees je hem in het voorbijlopen. Werkt niet: als de garderobe onbemand in een gang staat waar niemand stilstaat.
3. Op de trouwkaart of het programma
Op de uitnodiging zelf kan de code al, mits het album dan al bestaat en de link niet meer verandert. Het voordeel: gasten zetten er de foto's van het aankleden en de rit naar het gemeentehuis in, en dat is het deel waar jullie zelf niet bij waren. Het nadeel: een kaart die weken eerder is verstuurd, ligt op de dag zelf thuis op de koelkast. Of de code al op de uitnodiging kan hangt af van wanneer je het album maakt.
Beter is het programma van de dag: het kaartje dat op elke stoel bij de ceremonie ligt of dat gasten bij binnenkomst krijgen. Dat hebben ze de hele dag bij zich en het gaat mee naar huis. Zet de code onderaan, onder de tijden, met één regel erbij: houd je camera hier op en zet je foto's van vandaag erin.
Formaat: op een kaart in de hand lees je op 20 tot 30 centimeter, dus 3 centimeter is genoeg en 4 is netter. Mat papier, en niet in de vouw. Werkt niet: op een kaart die alleen de ouders en de getuigen krijgen, want dan mis je precies de gasten die de meeste foto's maken.
4. Bij de bar
Na twaalven is de tafel leeg en de bar vol, en dan is dit je hoofdplek. Iedereen staat er een keer te wachten met zijn telefoon in zijn hand, en wachten is precies het gat waarin een code gebruikt wordt. Een tentkaartje op de bar zelf, bij de tap of de kassa waar mensen toch naar kijken, of een viltje met de code erop.
Het viltje heeft een functie die je niet verwacht: het wordt nat, het wordt meegenomen en het ligt de volgende ochtend in een jaszak. Dat is de tweede kans, want de meeste foto's komen de dag erna binnen. Zeg de barman wel wat het is, anders ruimt hij viltjes met een vreemd patroon op.
Formaat: aan de bar sta je op een halve meter, dus 5 centimeter. Op een viltje wordt de code vanzelf 5 tot 6 centimeter, met een witte rand eromheen. Werkt niet: bij een zittend diner waar het personeel de drankjes brengt, want dan loopt niemand naar de bar. Zet hem dan pas neer bij het openen van de dansvloer.
5. Bij het toilet, op de spiegel
De meest bekeken plek van het gebouw, en hij staat in geen enkel draaiboek. Iedereen komt er een keer, is er alleen en heeft niets te doen behalve in de spiegel kijken. Een kaartje op de rand van de spiegel, op ooghoogte, of een sticker op de binnenkant van de toiletdeur. Dit is de plek waar de oom die het aan tafel niet durfde te vragen het rustig kan proberen.
Plak hem op de spiegel, niet erachter of eronder in een lijstje. Op het glas zelf is er geen weerkaatsing over het patroon, want het papier zit ervoor. Gebruik plakband dat weer loslaat, en hang er twee: één bij de dames en één bij de heren, want wie er één ophangt kiest altijd de verkeerde.
Formaat: voor de spiegel sta je op 40 tot 50 centimeter, dus 5 centimeter. Werkt niet: bij een buitenlocatie met dixi's, daar hangt niets droog en niemand blijft er langer dan nodig.
6. Op de dansvloer of bij de dj
De dansvloer is de plek waar de meeste foto's ontstaan en de plek waar niemand een kaartje leest. Daar doe je het anders: de dj zegt het één keer, na het openen van de dansvloer, als de telefoons toch al in de lucht zijn. Zet daarnaast een kaartje bij de dj-tafel, waar mensen naartoe lopen om een nummer aan te vragen.
Hangt er een scherm bij de dansvloer, zet daar dan de slideshow op met de code erin. Mensen zien zichzelf voorbijkomen, vragen hoe dat kan, en de code staat er al. Dat is een van de weinige plekken waar zien en doen samenvallen.
Formaat: bij de dj-tafel sta je op een meter, dus 10 centimeter, op stevig karton dat niet omvalt van de bas. Werkt niet: een los kaartje op een tafel naast de dansvloer, dat ligt binnen een half uur onder de glazen.
7. Bij het gastenboek
Bij het gastenboek staat iemand al met een pen in zijn hand en de gedachte dat hij iets moet achterlaten. Dat is de beste gemoedstoestand voor een code: een kaartje naast het boek, met erop dat een foto ook een berichtje is. Wie een stukje schrijft, zet er vaak meteen een foto van dat moment bij.
Het is ook de plek voor gasten die niet zo van schrijven zijn. Een gesproken bericht bij een foto achterlaten kan bij ons ook, en iemand die dat bij het gastenboek ontdekt, doet het vaak meteen. Leg het kaartje op de tafel zelf, niet op een standaard ernaast, want de blik gaat naar beneden.
Formaat: op de tafel naast het boek lees je op 30 tot 40 centimeter, dus 4 tot 5 centimeter. Werkt niet: als het gastenboek in een hoek staat waar het personeel het na het diner opruimt, dan gaat het kaartje mee.
8. In de slideshow op het scherm
Een scherm in de zaal is de plek waar mensen al staan te kijken, dus daar hoort de code te staan. Bij ons zit de QR-kaart in de slideshow, zodat de code op het scherm staat zonder dat je er iets voor hoeft neer te leggen. Wie zichzelf voorbij ziet komen, wil er zelf ook in, en de code staat er al.
Twee dingen om te weten: hij werkt alleen zolang hij in beeld is, en achterin de zaal is hij te ver weg om te lezen. Gebruik het scherm dus als herinnering, niet als enige plek. Of je een slideshow of een fotowall kiest hangt af van waar het scherm hangt en of er een moment is waarop mensen stilstaan.
Formaat: op het scherm geldt dezelfde regel van tien op één. Een code van 10 centimeter op de tv lees je tot op een meter; op een beamer wordt hij vanzelf groter en lees je hem van verder. Werkt niet: als het scherm alleen tijdens de speeches aanstaat, dan is de code weg op het moment dat mensen hem zoeken.
9. Bij het buffet of de taart
Bij een buffet valt de menukaart weg en staat iedereen in een rij, met een bord in de ene hand en niets in de andere. Een tentkaartje aan het begin van de rij, bij de borden, werkt daar beter dan tien kaartjes op de tafels: mensen komen twee of drie keer langs en hebben elke keer een halve minuut.
De taart is het andere moment. Bij het aansnijden staat de halve zaal met een telefoon omhoog, en daarna lopen ze langs de taarttafel voor een stuk. Een kaartje naast de taart, en de ceremoniemeester die er één zin bij zegt: de foto's van het aansnijden kunnen hierin.
Formaat: in de rij bij het buffet sta je op een halve meter, dus 5 centimeter, op een standaard die niet omvalt als iemand er met een bord tegenaan stoot. Werkt niet: op de buffettafel zelf tussen de schalen, want daar wordt het kaartje nat of verschoven.
11. Bij de uitgang, naast de bedankjes
Aan het eind van de avond staat bij veel bruiloften een tafel met bedankjes bij de uitgang. Iedereen komt erlangs, pakt iets en staat even stil. Dat is de laatste plek waar je gast de code kan zien voordat hij in de taxi zijn foto's doorbladert, en die gedachte wil je meegeven.
Zet er een kaartje bij dat gasten mee mogen nemen, één per persoon. Wat op zak gaat wordt de volgende ochtend gevonden, en dat is het moment waarop de meeste foto's binnenkomen. Het is ook de plek voor de oudere gast die het niet zelf doet: een kleinkind dat het kaartje meeneemt, regelt het thuis.
Formaat: een meeneemkaartje is het formaat van een visitekaartje, met de code op 3 centimeter. Op de tafel zelf een grotere versie van 5 centimeter, rechtop. Werkt niet: als gasten in groepjes tegelijk weggaan met jassen aan, dan pakt niemand iets. Leg de kaartjes dan bij de bedankjes zelf, zodat ze vanzelf meegaan.
12. De mondelinge aankondiging door de ceremoniemeester
De belangrijkste plek is geen plek maar een moment. Al het papier in de zaal doet niets zonder iemand die het één keer hardop zegt, en de ceremoniemeester is daarvoor de aangewezen persoon: een bruidspaar dat om foto's vraagt klinkt anders dan iemand die het regelt. Het beste moment is tussen het hoofdgerecht en het toetje, als iedereen zit en niemand ergens heen moet.
De tekst mag letterlijk zo: op elke tafel staat een kaartje met een vierkantje erop. Houd je camera erop, dan kun je de foto's die je vandaag maakt in het album van Sanne en Lars zetten. Geen app, geen account. Wat je erin zet, zie je straks op het scherm terugkomen. En liever niet op de foto? Zeg het, dan halen we hem weg. Vijf zinnen, en niet aan het eind van een lange speech, want dan is de aandacht al weg.
Herhaal het één keer, rond het openen van de dansvloer, door de dj. Meer is niet nodig. Waarom die ene aankondiging meer doet dan het mooiste kaartje, en wat er verder helpt om het album vol te krijgen, staat in een apart stuk. Voor de oudere gasten aan tafel is een kleinkind naast ze de tweede helft van de aankondiging.
Kaartjes om zelf te printen, acht op een A4
Je downloadt de kaartjes in je eigen kleuren en met je eigen tekst en print ze thuis of bij de drukker. Voor tien tafels plus de bar, de garderobe, de toiletten, de dj en het gastenboek heb je drie vellen nodig. De QR-kaart zit ook in de slideshow, dus op het scherm staat hij vanzelf.
Vragen over de plek van de QR-code op een bruiloft
Hoe groot moet de QR-code zijn?
3 centimeter is de ondergrens voor een kaartje op tafel, en 4 tot 5 leest prettiger. De vuistregel is tien op één: de code is een tiende van de afstand waarop iemand hem leest. Aan tafel is dat 30 centimeter, bij de bar een halve meter, bij de dj een meter. Onder de 2 bij 2 centimeter moet je niets meer printen.
Hoeveel kaartjes heb je nodig op een bruiloft?
Ongeveer twintig bij tien tafels: tien voor de tafels, twee voor de toiletten, en één voor de bar, de garderobe, het gastenboek, de dj, het buffet en de uitgang, plus een paar reserve. Er passen er acht op een A4, dus drie vellen. Meeneemkaartjes bij de uitgang komen daar bovenop, één per gast.
Werkt een QR-code op een scherm of een beamer?
Ja, zolang hij in beeld staat en iemand er dichtbij genoeg is. Vanaf de eerste rij lukt het, achterin de zaal niet. Gebruik het scherm daarom als herinnering naast de kaartjes op tafel, niet als enige plek. Bij ons zit de QR-kaart standaard in de slideshow.
Kan de QR-code op de trouwkaart?
Ja, als het album al bestaat wanneer de kaarten naar de drukker gaan en de link daarna niet meer verandert. Het levert de foto's van de ochtend op, waar jullie zelf niet bij waren. Reken er niet op als enige plek, want de kaart ligt op de dag zelf thuis. Het programma van de dag is de betere versie van dezelfde plek.
Wat zet je bij de QR-code op het kaartje?
Eén instructie in gewone taal: houd je camera hier op en zet je foto's van vandaag erin. Geen woord QR, geen tweede instructie, wel de namen van het bruidspaar en de datum. De zinnen die werken, per plek, staan in een apart stuk.
Moet er witruimte om de code heen blijven?
Ja, en dat wordt het vaakst vergeten. Denso Wave, de bedenker van de QR-code, schrijft een marge van vier blokjes breed aan alle vier de kanten voor. Zet er dus geen randje, tekst of bloem tegenaan en snijd het kaartje niet strak langs de code af.
Mag de code in een fotolijstje op tafel?
Nee, liever niet. Glas geeft een weerkaatsing en je zaal zit vol kaarsen en spots. Wil je het toch netjes, gebruik dan een houten of kartonnen standaard waar het kaartje rechtop in staat, zonder iets ervoor.
Werkt één groot bord bij de ingang?
Nee, niet als enige plek. Om een code te lezen moet de telefoon dichtbij zijn, en niemand loopt tijdens het diner naar de hal. Eén persoon staat ervoor, de rest loopt door met een jas over de arm. Gebruik het bord als aankondiging en de kaartjes op tafel als de plek waar het gebeurt, met dezelfde tekst op allebei.
Wat als er geen tafels zijn, bij een receptie?
Vier plekken blijven over: de bar, de statafels, de rij bij het buffet en de garderobe. Op een statafel werkt een bordje op een voetje beter dan een los kaartje, want dat verdwijnt binnen tien minuten onder de bierviltjes. En laat het één keer hardop zeggen, want zonder aankondiging blijft het album leeg, hoe goed je kaartjes ook staan.
Hoe vaak moet je de code laten omroepen?
Twee keer: één keer door de ceremoniemeester tussen het hoofdgerecht en het toetje, en één keer door de dj bij het openen van de dansvloer. Vaker gaat irriteren. De derde herinnering is het bericht van de volgende ochtend in de groepsapp, met een foto van de avond erbij. Voor een bruiloft met tachtig gasten is dat genoeg.
Verder lezen
Twintig kaartjes, drie vellen papier
Je maakt het album in twee velden, de kaartjes komen er als pdf bij, en je ziet ze voordat je betaalt.